honing

Naar de maan vliegen, op televisie live het Eurovisie Songfestival kijken* en naar je moeder bellen vanaf de andere kant van de wereld, dat kunnen we allemaal wel. Honing maken, dat kunnen we niet. Daar heb je toch echt bijen voor nodig, en bloemetjes en de kwispeldans. De wat? De kwispeldans

De kwispeldans.
Een bij moet twee miljoen bloemen bezoeken voor een pondje honing en dus hebben de bijen een soort dans ontwikkeld om elkaar te vertellen waar ze de beste bloemen kunnen vinden. Als hun voedselbron zich meer dan honderd meter van het nest bevindt gebruiken bijen een soort dansje om de andere bijen duidelijk te maken waar ze moeten zoeken; de kwispeldans. De bij danst in een figuur van een acht, waarbij ze kwispelbewegingen maakt met haar achterlijf. Het dansritme geeft de andere bijen informatie over de afstand tot de voedselbron: hoe verder de bron, hoe langzamer ze dansen. Ook geven ze al swingend aan in welke richting de andere bijen moeten vliegen om de lekkerste bloemetjes te vinden. De hoek van de middellijn van de 'acht' met de raat komt overeen met de hoek van de zon met de vliegrichting naar de bloemen. Zo geeft de bij door met welke hoek ten opzichte van de zon de bijen vanaf de kast moeten wegvliegen.
En wij maar denken dat wij de uitvinders van personal efficiency trainingen en sexy navigatie systemen zijn. Niet dus.

* zou George Baker ooit nog een keer mee gaan doen?